အသဲေလးေတြနဲ႕ေဆာက္ထားတဲ႕အိမ္

သည္ေဆာင္းေဟမာန္
နွင္းျမဴၾကားဝယ္
ေအးခ်မ္းမႈေပါင္း
စုကာေညာင္း၍
လြမ္းသူ့အသြင္
သရုပ္ေဖာ္၏

ၾကယ္ေလးမွိတ္တုပ္
လင္းလိုက္ ေပ်ာက္လိုက္
ၾကည့္ရ သူဖို့
လြမ္းသူ့ အသြင္
သရုပ္ေဖာ္၏

လ ေရာင္ မဆမ္း
ဤညခ်မ္းမွာ
တိမ္ထဲတိုးဝင္
ေျပးလိုက္ လႊားလိုက္
လုံးဝန္း စက္ဝိုင္း
အတြင္းဆီမွ
အဖိုးအိုနဲ႔ ယုန္သူငယ္လည္း
ၾကည့္ရ သူဖို့
လြမ္းသူ့အသြင္
သရုပ္ေဖာ္၏

သည္ေဆာင္းေဟမာန္
သည္ညခ်မ္းဝယ္
ျဖစ္ပ်က္သမ်ွ
အရာ အားလုံး
လြမ္းသူ့အသြင္
သရုပ္ေဖာ္ျပန္၏

အလြမ္းေတြနဲ႔ ေႏွာင္ဖြဲ႔ရင္း
ဒီ ျမစ္က်ဥ္းတခုကို ငါျဖတ္ေက်ာ္တုန္း
အဆက္စပ္မဲ့ ဒဏ္ရာေတြ တဖြဲဖြဲ ေႀကြက်
ရသေလာက္နဲ႔ မတင္းတိမ္ႏိုင္တဲ့ လူ႔ဘဝမွာ
ငါဟာ ေလလြင့္ငွက္ တေကာင္လို
ထားခဲ့လိုက္ပါငါ႕ကို
လူသားဆန္ေၾကာင္းျပဘို႔
ဒီ အပ္ေၾကာင္းထပ္ ျပဇာတ္ေတြနဲ႔ေတာ့
မေကာက္က်စ္ခ်င္ေတာ့ဘူး
ပ်ဥ္ဘိုးနားလည္ဘို႔သက္သက္ ဆိုရင္ေတာ့
ငါမေသခ်င္ေသးဘူး
ငါ႕ရဲ႕ေကာင္းကင္မွာမေန႔က မိုး႐ြာတယ္
ေနတိုင္းေတာ့ ဘယ္သာယာ ႏိုင္မလဲေလ
ရိွပါေေတာ႕ဒီလမ္းကို
ငါကိုယ္တိုင္ ေ႐ြးခဲ့ ၿပီးၿပီပဲ
ငါကိုယ္တိုင္သန္မာစြာပ်ံသန္းဖို႕
ဒီအေတာင္ တစံုကို
ငါအၾကိမ္ၾကိမ္မြမ္းမံေနခဲ့တယ္
တေန႔ေန႕ အလြန္တေန႔ေန႔
ငါ ့အေတာင္ေတြ သန္စြမ္းလာတဲ့တေန႔
ဒီျမစ္က်ဥ္းကို လြန္ေျမာက္တဲ့ တေန႔
ငါ့ အိမ္မက္ ထဲက တေန႔ေန႔ေပါ႕
အဲဒီေန႕ေလးကေတာ႕...

အေမ
သားလွမ္းေခၚမိတဲ႕ခဏေလးမွာ
အေမ႕ရဲ႕ပါးႏွစ္ဖတ္က လွစ္ကနဲၿပံဳးတာ
သားအတြတ္တဘဝလံုး ေအးၿမေစခဲ႕တယ္
အေမ႕ရဲ႕အၿပံဳးေလးနဲ႕
အေမကိုယ္စိတ္ႏွလံုးမရြင္လန္းခ်ိန္မွာေတာင္
သားသမီးေတြေရွ႕ေရာက္ရင္
အားအင္ျပည့္၀ တဲ့ မ်က္ႏွာေပးမ်ိဳးနဲ ့
သားသမီးေတြတြတ္ ေရွ႕ကေနပီး
အၿမဲတမ္းမားမားမတ္မတ္ရပ္တည္ေပးခဲ႕တယ္
သားတို႕ေတြရဲ႕ေအာင္ၿမင္မူအေသးဖြဲေတြတြတ္
အၿမဲတမ္းဂုဏ္ယူေနတတ္တဲ႕အေမ
အေမ႕ရင္ခြင္ထဲတိုးေဝွ႕ခ်ြဲမိတဲ႕အခ်ိန္တိုင္း
အေမ႕ ၇ဲ႕ပါစပ္ကအၿမဲတမ္းေၿပာေနက်
သားတို႕ေတြကအေမ႕အတြတ္ေတာ႕
ထာဝရ ကေလးေလးေတြတဲ႕
အခုေတာ့အေမ ကေလးေလးတေယာက္
မျဖဴစင္တဲ႕ဒီလာက ရဲ ့အလယ္
ကမ္းလာတဲ့ လက္ေတြ ကို ခါ ထုတ္
တေယာက္ထဲပဲ…မတ္တပ္စမ္းေန ခဲ့တာ
တခါတရံ ေတာ့လဲ….အလဲလဲ အျပိဳျပိဳနဲ႕
ဒါေပမယ္႕ ...သား
ဘာကိုမွစိတ္ပ်က္ေနာင္တမရပါဘူး
အေမေၿပာတဲ႕စကားသားအခုထိမွတ္မိေနေသးတယ္
ေလာကၾကီးက တရားမ်ွတပါတယ္တဲ႕
သားတို႕ယူတတ္ရင္ ယူနိုင္သေလာက္ရတယ္
စကားတစ္ခြန္းေလးကို
သား လဲက် ခ်ိန္တိုင္း
ေမေမ့ စကားသံေတြ ကိုပဲ ႏွလံုုးသြင္းလို ့
လူမသိ..သူမသိ
ျပန္လည္ ထူမတ္ နုိင္ခဲ့တယ္
အေမ ေၿပာတဲ႕ခြန္အားေတြနဲ႕
သားတို႕ ဘဝ အၿမင္႕ပ်ံနိုင္ဖို႕
မႈိင္းတိုက္ေပးခဲ့တာ
ေအးၿမတဲ႕ အေမ႕ရဲ႕
ေမတၱာေတြ နဲ ့ေပါ့....

ေၾသာ္ ဘဝ ဘဝ
ကေမာက္ကမနဲ႕ နိုးထရတဲ႕မနက္ခင္းေတြ
ၾကည္နူးစရာေကာင္းတဲ႕
အာရုဏ္ဦးနဲ႕ နူတ္မဆက္ခဲ႕ရတာလည္းၾကာေပါ႕
တစ္ခါတစ္ေလဘဝမွာ
အလိုမတူတာေတြ နားလည္မူလြဲမွားတဲ႕အခ်ိန္
ေပါက္ကြဲၾကတာကလြဲရင္
အားလံုးကေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းပါတယ္္
ဒီအခ်ိန္မွာ ငါတို႕ဘဝေတြဟာ
ေဘာင္ခတ္ထားတဲ႕ သူမ်ားေကာင္းကင္ေအာက္မွာ
ေခါင္းငု႕ံၿပီးလမ္းေလ်ွာက္ေနရေပမယ္႕
တကယ္ေတာ႕ ကိုယ္႕ရဲ႕ေကာင္းကင္ၾကီးေအာက္မွာပဲ
လြတ္လပ္စြာ ပ်ံသန္းၿခင္က်သူေတြပါ
တစ္ခါတစ္ေလ ငါတို႕ေတြဟာ
ဘဝရဲ႕ ခါးသီးလွတဲ႕အမွန္တရားေတြကိုၿမိဳခ်
အနာဂါတ္ဆိုတာမရိွခဲ႕ရင္
ဟူးးးးးးးးးးးးးးးးး
ကိုယ္႕စိတ္ကိုၿပန္ေၿဖသိမ္႕ရင္း
ဘဝ ရဲ႕ခါးသီးလွတဲ႕
အေမာေတြတစ္ကိုယ္တည္း
ေၿဖခဲ႕ရတဲ႕ေန႕ေတြလည္း
မနည္းေတာ႕ပါဘူးးးး

သူငယ္ခ်င္းမင္းရင္ထဲမွာ
ပူေဆြးေသာကေတြနဲ႔ ျပည့္လွ်ံေနတဲ့အခါ
သတိရလိုက္ပါ
အတိတ္ကငါတို႕သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႕
ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ႕အခ်ိန္ကို
ဒဏ္ခတ္ခံေနရတဲ့ မင္းႏွလံုးသားရဲ႕
ေႀကကြဲသံဇဥ္ေတြေႀကာင့္
မင္းမ်က္ရည္ေတြ ကခုန္လာတဲ့အခါ
သတိရလိုက္ပါ အားငယ္စိတ္ေတြဝင္လာတိုင္း
ငါတို႕သူငယ္ခ်င္းေတြ
တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္အားေပးခဲ႕တာေတြ
သုတ္ေပးမယ့္သူမရွိတဲ့
မင္းနဖူးေပၚကေခၽြးေတြ
စီးက်လာတဲ့အခါ
သတိရလိုက္ပါငါတို႕သူငယ္ခ်င္းေတြကို
နင္ကသာ ငါတို႕ကိုအမွတ္တမဲ့ျဖစ္ေပမယ့္
ငါတို႕ေတြရဲ႕ရင္ထဲမွာ နင္႕အတြတ္
အၿမဲထာဝရၾကိဳဆိုေနလ်ွက္ပါ

ေႏွာင္းခဲ့ျပီးတဲ့အတိတ္ကို
ျပန္မတမ္းတေကာင္းေပမယ့္
ငါကေတာ့ေနာင္တမဲ့စြာ
ခ်စ္ျခင္းကိုရင္မွာေထြးပိုက္
အလြမ္းတသိုက္ကိုကဗ်ာဖြဲ ့
တမ္းတျခင္းအိပ္မက္ေတြ
မဆံုးႏိုင္ေအာင္မက္ခဲ့တယ္
ေရတြက္ရခက္တဲ့
အထီးက်န္ညေတြမွာ
နိဂံုးရဲ ့နိဒါန္းအစကို
ရွာေဖြေနတုန္း
ဆံုစည္းျခင္းဆိုတာမသိႏိုင္ေသးခင္
လရိပ္ေအာက္မွာခို လေရာင္ကိုေငးေမာ
လမင္းကိုတုိင္တည္ေနခဲ့ေပမယ့္
ငါ့အခ်စ္ကိုျမဳပ္ႏွံထားခဲ့တဲ့လမင္းေလး
တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာတိမ္ညိဳေတြ
ဖုန္းအုပ္သြားမွာကိုေတာ့
ငါေတြးေၾကာက္ေနမိခဲ႕တယ္

ငါ့ရင္ထဲကခ်စ္ျခင္းဖြဲ ့ကဗ်ာ
ၾကိဳးျပတ္သြားတာၾကာခဲ့ေပမယ့္
သံစဥ္ေတြကေတာ့မထပ္
အသစ္အသစ္ေသာ သီခ်င္းမ်ားစြာနဲ ့
ဆက္လက္ႏုပ်ိဳေနဆဲပဲ
ေကာင္ေလးေရ
မင္းနားလည္ခဲ့မယ္ဆိုရင္
ေနရာေဟာင္းဆီ
တစ္ေခါက္ေလာက္ေတာ့
ျပန္လာခဲ့ပါ
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းေတြ
လိမ္းက်ံထားတဲ့
ႏွလံုးသားတစ္စံုနဲ ့
မင္းကိုေစာင့္ေနတယ္ဆိုတာ...